Prelekcja Prezesa TPZ Zbigniewa Teofila Jacha ukazała życie Ignacego Jana Paderewskiego w niezwykle bogatych barwach. Uczestnicy poznali początki kariery przyszłego geniusza fortepianu, jego dzieciństwo w Kuryłówce, patriotyczne wychowanie bez rodziców. Usłyszeli też o trudzie nauki gry na fortepianie, latach studiów w Berlinie i Wiedniu, przyjaźni z Heleną Modrzejewską, a także o triumfalnym debiucie w Paryżu w 1888 roku.
Kolejne spotkanie z cyklu miesięcznych prelekcji organizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Zambrowa odbyło się dzisiaj w siedzibie Stowarzyszenia Szansa w Zambrowie. Tym razem jego temat poświęcono postaci wyjątkowej – Ignacemu Janowi Paderewskiemu, wielkiemu artyście, patriocie i premierowi niepodległej Polski. Wydarzenie, które poprowadził Prezes Towarzystwa Przyjaciół Zambrowa Zbigniew Teofil Jach, przerodziło się w barwną lekcję historii, muzyki i dumy narodowej.
Spotkanie tradycyjnie rozpoczęło się od krótkiego kalendarium październikowych świąt i rocznic, które – jak co miesiąc – zaprezentowano w lekkiej, przystępnej formie. Uczestnicy przypomnieli sobie m.in. o Światowym Dniu Zwierząt, Dniu Nauczyciela czy Międzynarodowym Dniu Białej Laski. Szczególne miejsce zajęły wspomnienia o Fryderyku Chopinie oraz tragicznie zamordowanym księdzu Jerzym Popiełuszce. Była to symboliczna zapowiedź głównej części spotkania – opowieści o innym artyście, dla którego polskość była niezłomnym drogowskazem.
Prelekcja Prezesa TPZ Zbigniewa Teofila Jacha ukazała życie Ignacego Jana Paderewskiego w niezwykle bogatych barwach. Uczestnicy poznali początki kariery przyszłego geniusza fortepianu, jego dzieciństwo w Kuryłówce, patriotyczne wychowanie oraz dramat rodzinny po śmierci matki i niedługo również ojca. Usłyszeli też o trudzie nauki gry na fortepianie, latach studiów w Berlinie i Wiedniu, przyjaźni z Heleną Modrzejewską, a także o triumfalnym debiucie w Paryżu w 1888 roku – wydarzeniu, które otworzyło mu drzwi do światowej kariery.
Opowieść łączyła w sobie zarówno anegdoty z życia artysty, jak i refleksję nad jego rolą w historii Polski. Paderewski, określany mianem „artysty, który wygrał Polskę na fortepianie”, był nie tylko mistrzem muzyki, ale i politykiem o nieprzeciętnym poczuciu misji. To on współtworzył słynny memoriał do prezydenta Woodrowa Wilsona, dzięki któremu punkt trzynasty jego orędzia z 1918 roku gwarantował Polsce niepodległość. Został premierem i ministrem spraw zagranicznych w rządzie odrodzonej Rzeczypospolitej.
Podczas spotkania przywołano także późniejsze lata życia Paderewskiego – jego powojenne wystąpienia, działalność na rzecz polskiej diaspory, a wreszcie ostatnie dni w USA, gdzie zmarł w 1941 roku. Cytowane słowa artysty „Nie zginie Polska, bracia nasi umęczeni” brzmiały jak apel o jedność i wiarę w siłę narodu. Jak przypomniano, jego prochy wróciły do wolnej Polski w 1992 roku i spoczęły w warszawskiej Archikatedrze św. Jana.
Nie zabrakło refleksji nad jego ponadczasowym poczuciem humoru i błyskotliwością – uczestnicy usłyszeli m.in. słynną anegdotę z rozmowy Paderewskiego z francuskim premierem Clemenceau, w której artysta dowcipnie odparł stereotyp o „pijanym Polaku”.
Towarzystwo Przyjaciół Zambrowa zapowiedziało kontynuację cyklu spotkań, które – jak podkreślono – są nie tylko lekcją historii, lecz także sposobem budowania lokalnej wspólnoty opartej na pamięci i szacunku dla narodowych wartości.
Towarzystwo Przyjaciół Zambrowa to organizacja, która z niezwykłym zaangażowaniem promuje nasze miasto i jego historię, integrując lokalną społeczność poprzez liczne wydarzenia. Dzięki takim inicjatywom lokalna historia staje się bliska wszystkim pokoleniom zambrowian.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze