Wysoki cholesterol, czyli hipercholesterolemia, to jeden z głównych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, który dotyczy milionów Polaków, często nieświadomych zagrożenia. Jest to stan podstępny, ponieważ przez wiele lat nie daje żadnych dolegliwości, a jego pierwsze konsekwencje bywają bardzo poważne – zawał serca lub udar mózgu. Zrozumienie przyczyn, objawów i metod walki z wysokim cholesterolem to fundament profilaktyki i klucz do dłuższego życia w zdrowiu.
Wiele osób zadaje sobie pytanie: od czego jest wysoki cholesterol? Choć jest on niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, jego nadmiar, a zwłaszcza frakcji LDL (tzw. „złego” cholesterolu), staje się niebezpieczny. Przyczyny wysokiego cholesterolu są złożone i najczęściej wynikają z połączenia kilku czynników.
To najczęstsza przyczyna wysokiego cholesterolu. Nasz organizm reaguje na to, co jemy i jak żyjemy. Do głównych winowajców należą:
Dieta bogata w tłuszcze nasycone i trans: znajdują się one w czerwonym mięsie, tłustym nabiale, smalcu, utwardzonych margarynach, fast foodach i przetworzonych słodyczach.
Niska aktywność fizyczna: regularny ruch pomaga podnosić poziom „dobrego” cholesterolu HDL i kontrolować masę ciała.
Nadwaga i otyłość: szczególnie otyłość brzuszna, która jest silnie powiązana z zaburzeniami lipidowymi.
Palenie papierosów: uszkadza ściany naczyń krwionośnych, ułatwiając odkładanie się cholesterolu i przyspieszając rozwój miażdżycy.
Wysoki cholesterol u szczupłej osoby, prowadzącej zdrowy tryb życia, często ma podłoże genetyczne. Predyspozycje do hipercholesterolemii mogą być dziedziczone, co oznacza, że organizm ma wrodzoną tendencję do nadprodukcji cholesterolu lub trudności z jego usuwaniem. Najpoważniejszą postacią jest hipercholesterolemia rodzinna.
Co powoduje wysoki cholesterol poza dietą i genami? Jego poziom może wzrastać wtórnie do innych schorzeń, takich jak:
niedoczynność tarczycy;
cukrzyca typu 2;
przewlekła choroba nerek;
niektóre choroby wątroby;
stosowanie niektórych leków (np. sterydów).
Problem z wysokim cholesterolem polega na tym, że jest on „cichym zabójcą”. Przez lata za wysoki cholesterol nie daje żadnych specyficznych objawów. Ból głowy, zmęczenie czy problemy z koncentracją rzadko są z nim bezpośrednio wiązane. Dlatego tak kluczowe są regularne badania profilaktyczne (lipidogram).
W niektórych, zazwyczaj zaawansowanych lub genetycznie uwarunkowanych przypadkach, mogą pojawić się widoczne objawy wysokiego cholesterolu:
Żółtaki (kępki żółte): są to żółtawe, grudkowate złogi cholesterolu odkładające się pod skórą. Najczęściej pojawiają się na powiekach, w okolicach łokci, kolan, a także na ścięgnach (np. ścięgnie Achillesa).
Rąbek starczy rogówki: białoszara obwódka wokół tęczówki oka, która u osób przed 45. rokiem życia może świadczyć o długotrwałej, ciężkiej hipercholesterolemii.
Te objawy skórne wysokiego cholesterolu są sygnałem alarmowym i wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Tak, choć są to już objawy zaawansowanej choroby. Długotrwale wysoki cholesterol prowadzi do rozwoju miażdżycy w tętnicach nóg (choroba tętnic obwodowych). Objawy wysokiego cholesterolu na nogach to tak naprawdę objawy niedokrwienia:
Ból łydek pojawiający się podczas chodzenia i ustępujący po odpoczynku (tzw. chromanie przestankowe).
Uczucie zimnych stóp.
Wolniejsze gojenie się ran na nogach.
Ostateczną diagnozę zawsze stawia lekarz na podstawie badania krwi zwanego profilem lipidowym (lipidogramem). Analizuje on stężenie:
cholesterolu całkowitego: jego podwyższona wartość to sygnał do dalszej analizy;
cholesterolu LDL („złego”): to główny winowajca miażdżycy. Jego nadmiar jest najgroźniejszy;
cholesterolu HDL („dobrego”): pełni funkcję ochronną, transportując cholesterol z tkanek do wątroby;
trójglicerydów: inny rodzaj tłuszczu we krwi, którego nadmiar również jest szkodliwy.
Lekarz interpretuje wyniki w kontekście indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta.
Leczenie to proces, który opiera się na dwóch filarach: zmianie stylu życia oraz w razie potrzeby - farmakoterapii.
Jaka dieta przy wysokim cholesterolu jest najskuteczniejsza? Opiera się ona na prostych zasadach:
Co jeść przy wysokim cholesterolu:
warzywa i owoce: są źródłem błonnika, który pomaga usuwać cholesterol;
pełnoziarniste produkty zbożowe: chleb razowy, grube kasze, płatki owsiane;
chude mięso i ryby: drób bez skóry, tłuste ryby morskie (łosoś, makrela) bogate w kwasy omega-3;
nasiona roślin strączkowych: fasola, groch, soczewica;
zdrowe tłuszcze: awokado, orzechy, oliwa z oliwek, olej rzepakowy.
Czego nie jeść przy wysokim cholesterolu:
tłustego czerwonego mięsa i jego przetworów (kiełbasy, parówki, bekon);
pełnotłustego nabiału (masło, śmietana, sery żółte i pleśniowe);
słodyczy, wyrobów cukierniczych i słonych przekąsek;
żywności typu fast food i dań gotowych.
Gdy zmiana stylu życia nie obniża cholesterolu do pożądanego poziomu, lekarz decyduje o włączeniu leczenia farmakologicznego. To, co na wysoki cholesterol zostanie przepisane, zależy od profilu pacjenta. Najczęściej stosowanymi i najlepiej przebadanymi farmaceutykami są statyny, które należą do grupy leków na receptę i muszą być przyjmowane pod ścisłą kontrolą lekarza. W niektórych przypadkach specjalista może dołączyć inne preparaty.
Ignorowanie problemu nieuchronnie prowadzi do groźnych konsekwencji. Nieleczony wysoki cholesterol jest bezpośrednią przyczyną miażdżycy, która z kolei odpowiada za:
chorobę wieńcową i zawał serca;
udar niedokrwienny mózgu;
chorobę tętnic obwodowych prowadzącą do niedokrwienia kończyn.
Pamiętaj, że za wysoki cholesterol to stan, który można i należy skutecznie kontrolować. Regularne badania, zdrowa dieta, aktywność fizyczna i współpraca z lekarzem to najlepsza inwestycja w prewencję najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!