Powiatowy Inspektorat Weterynarii ostrzega: Uwaga na wściekliznę!

Służby weterynaryjne przypominają mieszkańcom powiatu zambrowskiego o zagrożeniu, jakie niesie ze sobą wścieklizna. Ta śmiertelna choroba zakaźna atakuje układ nerwowy ssaków i ludzi, a jej głównym rezerwuarem w regionie pozostaje lis rudy. Specjaliści apelują o bezwzględne przestrzeganie obowiązku corocznych szczepień psów oraz niezwłoczne zgłaszanie każdego przypadku napotkania zwierzęcia z nietypowymi objawami do Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Wścieklizna pozostaje jedną z najgroźniejszych chorób odzwierzęcych, stanowiąc śmiertelne zagrożenie dla zwierząt i ludzi. Służby weterynaryjne apelują do mieszkańców powiatu zambrowskiego o zachowanie ostrożności w kontaktach z dzikimi zwierzętami oraz o przestrzeganie obowiązku szczepień ochronnych.

Wścieklizna to wirusowa choroba zakaźna, która atakuje centralny układ nerwowy wszystkich ssaków. W Polsce głównym źródłem wirusa jest lis rudy. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez kontakt śliny chorego osobnika z uszkodzoną skórą lub błoną śluzową, głównie w wyniku pogryzienia. Wirus jest odporny na niskie temperatury, ale ginie pod wpływem światła słonecznego i wysokiej ciepłoty.

Choroba może przebiegać w postaci cichej lub szałowej, a jej objawy różnią się w zależności od gatunku:

• psy - występuje niepokój, nadmierna pobudliwość, włóczęgostwo, spożywanie niejadalnych przedmiotów, wzmożony popęd płciowy, agresja, ochrypłe szczekanie, ślinotok, opadanie żuchwy z wypadaniem języka, zez, niedowłady kończyn i inne porażenia;
• koty - odnotowuje się podobne objawy jak u psów, przy czym zwierzęta chowają się, uciekają, nieustannie miauczą, zachowują się agresywnie, a śmierć poprzedzona jest zwykle porażeniem kończyn;
• bydło - obserwuje się niestrawność i obniżone łaknienie, wzdęcie, zaparcie lub biegunkę, drgawki poszczególnych grup mięśni, ślinotok, parcie na przeszkody, ciągłe ryczenie, objawy podobne do rui, nienaturalne położenie głowy lub ogona, chwiejność i porażenia kończyn tylnych;
• świnie - występuje lękliwość, ochrypłe chrząkanie, kurczowe ruchy głowy i gryzienie ściółki;
• owce i kozy - odnotowuje się niepokój, wzmożony popęd płciowy, ochrypłe beczenie, nagle porażenia i upadki;
• konie -  obserwuje się wpadanie na ściany stajni, drgawki mięśniowe, objawy kolkowe i częste oddawanie moczu;
• zwierzęta dzikie - głównym objawem jest utrata wrodzonego lęku. Występuje także agresja przejawiająca się atakami na zwierzęta domowe, gospodarskie i ludzi. Dodatkowo, u nietoperzy obserwuje się utratę zdolności lotu, nadpobudliwość na dotyk i dźwięk, przewracanie się na grzbiet i aktywność dzienną niespotykaną u zdrowych osobników.

Okres inkubacji choroby trwa od kilku dni do kilku miesięcy, a w skrajnych przypadkach u dużych zwierząt nawet do pół roku.

W razie napotkania martwego zwierzęcia (np. lisa, jenota czy nietoperza) lub zaobserwowania nietypowych objawów u zwierząt domowych, sprawę należy niezwłocznie zgłosić do Powiatowego Lekarza Weterynarii w Zambrowie. Pod żadnym pozorem nie wolno dotykać zwłok zwierząt ani zbliżać się do osobników podejrzanych o chorobę.

Po otrzymaniu zgłoszenia Powiatowy Lekarz Weterynarii podejmuje decyzję o obserwacji żywego zwierzęcia lub poddaniu badaniom laboratoryjnym martwego osobnika w celu potwierdzenia lub wykluczenia wirusa.

Kluczowym elementem ochrony przed chorobą są regularne szczepienia. W Polsce obowiązkowi szczepienia przeciwko wściekliźnie podlegają wszystkie psy powyżej 3. miesiąca życia. Właściciele mają obowiązek powtarzać szczepienie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od daty ostatniego podania preparatu.

Na obszarach, gdzie występuje zagrożenie wścieklizną, weterynarze zalecają również szczepienie kotów oraz zwierząt gospodarskich, które mogą mieć kontakt z dziką fauną. Pamiętajmy, że odpowiedzialność właścicieli zwierząt bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo wszystkich mieszkańców regionu.