Nie żyje arcybiskup Józef Michalik. Honorowy Obywatel Zambrowa miał 85 lat

Abp Józef Michalik urodził się 20 kwietnia 1941 roku w Zambrowie jako trzecie dziecko Dominika, przedwojennego urzędnika magistratu, oraz Wiktorii z Karpińskich. Jego dzieciństwo i młodość przypadły na trudny czas wojny oraz powojennej sowietyzacji kraju. Edukację rozpoczął w 1947 roku w szkole podstawowej w Zambrowie, a po jej ukończeniu w 1954 roku kontynuował naukę w zambrowskim Liceum Ogólnokształcącym.

W niedzielę, 3 maja zmarł arcybiskup Józef Michalik, emerytowany metropolita przemyski i wieloletni przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Miał 85 lat. Duchowny był rodowitym zambrowianinem i Honorowym Obywatelem naszego miasta.

Jak poinformowała Kuria Metropolitalna w Przemyślu, arcybiskup odszedł w 61. roku kapłaństwa i 39. roku biskupstwa. Informacja dotycząca daty i przebiegu uroczystości pogrzebowych zostanie podana w późniejszym czasie.

Arcybiskup Józef Michalik w latach 1986–1993 był biskupem diecezjalnym zielonogórsko-gorzowskim (do 1992 gorzowskim), a w latach 1993–2016 arcybiskupem metropolitą przemyskim. Pełnił też funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1999–2004), a następnie przez dwie kadencje przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (2004–2014) i był wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy (2011–2014).

Zambrowskie korzenie

Abp Józef Michalik urodził się 20 kwietnia 1941 roku w Zambrowie jako trzecie dziecko Dominika, przedwojennego urzędnika magistratu, oraz Wiktorii z Karpińskich. Jego dzieciństwo i młodość przypadły na trudny czas wojny oraz powojennej sowietyzacji kraju.

Edukację rozpoczął w 1947 roku w szkole podstawowej w Zambrowie, a po jej ukończeniu w 1954 roku kontynuował naukę w zambrowskim Liceum Ogólnokształcącym. Po zdaniu matury w 1958 roku wstąpił do Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Łomży. Święcenia kapłańskie przyjął 23 maja 1964 roku z rąk bpa Czesława Falkowskiego.

Droga naukowa i rzymska posługa

Po rocznej pracy jako wikariusz w parafii Jelonki koło Ostrowi Mazowieckiej, w 1965 roku został skierowany na studia z teologii dogmatycznej w Warszawie. Dalszą naukę kontynuował w Rzymie na Angelicum, gdzie w 1972 roku obronił doktorat. Podczas studiów był słuchaczem wykładów m.in. Josepha Ratzingera.

W 1978 roku wyjechał ponownie do Rzymu, gdzie pełnił funkcję rektora Papieskiego Kolegium Polskiego. W tym czasie blisko współpracował z papieżem Janem Pawłem II. W 1983 roku zainicjował działanie Międzynarodowego Centrum Młodzieży "San Lorenzo", co dało początek idei Światowych Dni Młodzieży.

Posługa biskupia i przewodnictwo w KEP

1 października 1986 roku Jan Paweł II mianował go biskupem gorzowskim. Sakrę przyjął w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Jako swoją dewizę przyjął zawołanie "Numine Tuo Domine" ("Mocą Twoją, Panie").

W 1993 roku został mianowany arcybiskupem metropolitą przemyskim. Funkcję tę sprawował do 2016 roku. Przez dwie kadencje, w latach 2004-2014, pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Był również wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy.

Promotor pojednania i aktywny pasterz

W 2003 roku radni przyznali arcybiskupowi Józefowi Michalikowi tytuł Honorowego Obywatela Zambrowa. Popiersie Metropolity Przemyskiego znalazło się na awersie Dukata Zambrowskiego, wydanego przez Powiat Zambrowski 3 sierpnia 2009 z okazji przypadającego dziesięciolecia istnienia Powiatu.

Arcybiskup Michalik zapisał się w historii jako promotor pojednania z narodami sąsiednimi. Wspólnie z hierarchami z Ukrainy doprowadził do ogłoszenia aktów wzajemnego przebaczenia między Polakami i Ukraińcami. W 2012 roku wraz z patriarchą Cyrylem I podpisał "Wspólne Przesłanie do Narodów Polski i Rosji".

Jako metropolita przemyski powołał wiele dzieł duszpasterskich, m.in. Radio Fara, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich oraz stacje opieki Caritas. Angażował się także w sprawy publiczne, kierując liczne listy do przedstawicieli władz państwowych w kwestiach ochrony życia i wartości chrześcijańskich.

Od 2016 roku, po przyjęciu przez papieża Franciszka jego rezygnacji, przebywał na emeryturze, mieszkając w Przemyślu. Za swoją działalność został uhonorowany licznymi odznaczeniami, w tym m.in. doktoratem honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.