Adwent w Kościele Rzymskokatolickim

30 listopada - Andrzejki, to początek czterotygodniowego okresu Adwentu w Kościele Rzymskokatolickim. Adwent rozpoczyna kolejny rok liturgiczny i obejmuje 4 kolejne tygodnie począwszy od pierwszej niedzieli po uroczystości Chrystusa Króla, do pierwszych nieszporów Bożego Narodzenia.
Słowo adwent (łac. "adventus") oznacza przyjście. Dla rzymian w czasach starożytności słowo to oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan oznacza radosny czas przygotowania na przyjście Pana, a więc przygotowanie do Świąt Bożego Narodzenia.
Oczekiwanie na przyjście Jezusa jest źródłem radości, jednak to oczekiwanie polega na pokucie, stąd fioletowy kolor szat liturgicznych w Kościołach.
Adwent w Polsce wiąże się z licznymi zwyczajami religijnymi. Od XII wieku znana jest w Polsce adwentowa Msza św. ku czci Matki Bożej, zwana roratami. Podczas tej Mszy zapala się dodatkową świecę, przybraną w białą wstążkę, symbolizującą Matkę Bożą. Wiele osób w czasie adwentu przygotowywało szopki i gwiazdy do chodzenia po kolędzie. Podejmuje się próby do inscenizacji Jasełek.
W pierwszej części adwentu, 6 grudnia przeżywany wspomnienie św. Mikołaja Biskupa, który zasłynął z wielkiej dobroci dla potrzebujących. Od wieków trwa tradycja obdarowania innych w tym dniu drobnymi prezentami.
Adwent kojarzy się również z jemiołą, która zdobi mieszkania w czasie świąt Bożego Narodzenia. Ludzie wieszają ją pod sufitem, kładą na stole wigilijnym. Według ludowych podań to symbol szczęścia i płodności. Zwyczaj całowania się pod jemiołą w okresie świąt pochodzi z XVIII w.