Najczęstsze błędy w zeznaniach PIT. Jak się ich ustrzec?

Okres kampanii rozliczania PIT-ów, to czas, kiedy wielu podatników zostaje wezwanych do urzędów skarbowych. Główną przyczyną tych wezwań są błędy w formularzach PIT. Urzędnicy wzywają podatników, ponieważ sami nie mają prawa usuwać błędów. Dziś radzimy jak ustrzec się najczęstszych błędów w zeznaniach rocznych.

Jak informuje Radosław Hancewicz z Izby Skarbowej w Białymstoku – różnych błędów, które są "błahym" powodem wezwania podatników do urzędu skarbowego jest sporo. Chcąc ich uniknąć – najlepiej zapoznać się z poniższymi przykładami.

Błąd „pierwszy” - Brak podpisu podatnika
Podatnicy często zapominają, że ich zeznanie to dokument, który musi być podpisany. Bez tego nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Podpisy powinny się znaleźć w rubryce 326 (PIT-36) lub w rubryce 138 (PIT-37). Jeśli zaś rozliczamy się wspólnie z małżonkiem to w formularzu PIT-36 ten małżonek, którego dane zostały wpisane w części B1 formularza podpisuje się w rubryce 326. Drugi małżonek, którego dane zostały wpisane w części B2 formularza podpisuje się w rubryce 327. W przypadku formularza PIT-37 będą to kolejno rubryki: 138 i 139. Nowością w tym roku jest możliwość nie podpisania się na zeznaniu przez jednego z małżonków, jeżeli upoważnił drugiego małżonka do podpisania zeznania w jego imieniu.

Błąd „drugi” - błędny NIP
Czyli rubryk z numerami: 1 i 2. Podatnicy często wpisują tam Numer Identyfikacji Podatkowej swojego pracodawcy. Bierze się to zapewne z tego, że np. w formularzu PIT-11, który jest wydawany przez pracodawcę w rubryce 1 wpisany jest numer płatnika, czyli pracodawcy, a nie podatnika, czyli nasz. Prawidłowo wypełniony przez nas formularz PIT-36 lub PIT-37 zawiera w rubryce 1 nasz NIP, a w rubryce 2 NIP naszego małżonka (jeżeli rozliczamy się wspólnie z nim).

Błąd „trzeci” - zła kolejność małżonków
Zdarza się, że małżonkowie rozliczający się wspólnie w dalszych częściach zeznania zapominają o zachowaniu kolejności ustalonej przez nich na początku zeznania. Osoba, która wpisana jest w rubryce B1 formularza jest „podatnikiem”, a osoba wpisana w rubryce B2 jego „małżonkiem”. Zgodnie z tą kolejnością należy wypełniać kolejne części formularza.

Błąd „czwarty” - stosowanie nieaktualnych druków
W danym roku należy rozliczać się na najnowszych formularzach, mimo, że na stronie głównej sami wpisujemy w puste kratki informację, za który rok składamy zeznanie.

Błąd „piąty” - niejednolite adresy
Podatnicy często zupełnie dowolnie wpisują swoje adresy zamieszkania i zameldowania. Często podatnik wpisuje w części B formularza PIT-36 lub PIT-37 adres zamieszkania przy jednoczesnym podaniu innego adresu dla płatnika (pracodawcy) co powoduje rozbieżność danych w zeznaniach podatkowych przesyłanych do urzędu skarbowego przez pracodawcę. Podatnicy powinni pamiętać również o tym, że w zeznaniu podatkowym w części B należy wykazywać adres zamieszkania właściwy w ostatnim dniu roku podatkowego, a nie adres zameldowania.

Błąd „szósty” - nieaktualne dane
Wiele osób wymieniając dowód, zawierając związek małżeński i zmieniając przy tym nazwisko czy zmieniając adres zameldowania lub zamieszkania zapomina poinformować o tym swój urząd skarbowy. W wyniku tego, urząd skarbowy, opierając się na posiadanych przez siebie nieaktualnych informacjach, stwierdza niezgodność tych danych z danymi zawartymi przez podatnika w złożonym właśnie formularzu. Żeby tego uniknąć przy każdej zmianie naszych danych osobowych powinniśmy zgłosić tę zmianę wypełniając formularz NIP-3 (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) lub NIP-1 (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą).

Błąd „siódmy” - problemy z numerami rachunków
Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej i rozliczające się za pomocą formularza PIT-37, jeśli chcą ewentualne zwroty nadpłaconych zaliczek na podatek otrzymywać na konto bankowe powinny podać w formularzu NIP-3 swój numer konta.

Błąd „ósmy” - brak oznaczenia celu złożenia formularza
Podatnicy zapominają o rubryce zawierającej pytanie o cel złożenia zeznania, w której wystarczy tylko postawić krzyżyk. Osoby, które w danym roku składają pierwsze zeznanie powinni zaznaczyć kratkę "złożenie zeznania". Ci, którzy w złożonym już przez siebie zeznaniu znaleźli błędy, powinni złożyć korektę zeznania i wtedy zaznaczyć kwadrat "korekta zeznania".

Błąd „dziewiąty” - brak załączników do zeznania w przypadku korzystania z odliczeń
Jeżeli korzystamy z odliczeń należy razem z zeznaniem złożyć odpowiedni załącznik oraz zaznaczyć w zeznaniu jakie załączniki składamy. Informacje te należy wpisać w części R (PIT-36) lub w części J (PIT-37). Jeżeli do zeznania PIT-37 składamy załącznik PIT/D to należy w rubryce 117 wpisać cyfrę "1", a nie postawić krzyżyk, ponieważ informacja dotyczy ilości złożonych załączników, a nie samego faktu ich złożenia. Jeżeli rozliczamy się wspólnie z małżonkiem i dołączamy PIT/D to powinniśmy także zaznaczyć, kto go dołącza.

Błąd „jedenasty” - pomijanie małżonka
Podatnicy rozliczający się wspólnie z małżonkiem i korzystający z odliczeń często zapominają wpisać w załącznikach, w których wykazują odliczenia, dane swojego małżonka. Jeżeli w częściach B.1. i B.2. formularza PIT-36 i PIT-37 wpisaliśmy dane nasze i małżonka to, to samo musimy zrobić np. w częściach A.1. i A.2. formularza PIT/D.

Błąd „dwunasty” - nieuwaga przy przenoszeniu danych
Częstym błędem wynikającym z braku staranności jest nieprawidłowe przeniesienie kwot z informacji PIT-11, PIT-11A lub z rozliczenia dokonanego przez płatnika PIT-40, PIT-40A.

Błąd „trzynasty” - brak zaokrąglenia lub nieprawidłowe zaokrąglenie
Pamiętajmy o tym, że zarówno podstawę obliczenia podatku, jak również sam podatek należny zaokrąglać do pełnego złotego. Kwoty wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych.

Błąd „czternasty” - sumy odliczeń przewyższają obliczony podatek
Zdarza się, że suma odliczeń od podatku wykazana w załączniku PIT/O i odliczana w zeznaniu od podatku (w rubrykach 114 i 115 formularza PIT-37) przewyższa kwotę obliczonego podatku dochodowego pomniejszonego o składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne.

Błąd „piętnasty” - nieprawidłowo obliczony podatek dochodowy
Najczęściej dotyczy przypadków błędnego zastosowania obowiązującej skali podatkowej. W 2009 roku uległy zmianie progi podatkowe w skali podatkowej. Należy pamiętać o kwocie wolnej od podatku. Błąd związany jest z pozycją 107 PIT-37 oraz pozycją 171 PIT-36.

Problemy z zaliczkami w PIT-36
Tu należy odróżnić zaliczki wpłacone w ciągu roku i zaliczki należne za rok podatkowy. W poz. 192 zeznania powinny być wykazane zaliczki faktycznie wpłacone przez podatnika, natomiast w poz. 189 powinna być wykazana suma zaliczek należnych (a nie wpłaconych) za poszczególne miesiące roku podatkowego. W roku 2010 nie było obowiązku składania deklaracji miesięcznych PIT-5, PIT-5L, PIT-53, zatem zaliczki miesięczne należne za poszczególne miesiące roku podatkowego należy wykazać w zeznaniu podatkowym w części N. Przed naniesieniem do zeznania kwot należnych zaliczek i zaliczek wpłaconych należy przeanalizować np. dowody wpłat lub przelewów oraz prowadzone ewidencje, księgi i w oparciu o dokonaną analizę ustalić kwoty ww. zaliczek.

Polecamy:
:: 5 marca - Dzień Otwarty w urzędach skarbowych
:: Przekazywanie 1% podatku w tym roku prostsze
:: Nowy wykaz materiałów budowlanych uprawniających do zwrotu VAT
:: KRUS złoży PIT-y za część rolników
:: TNS zakupiło sprzęt do szpitala za ponad 212 tys. zł
:: Przekaż 1% podatku na rozwój sportu
:: Ruszyła kampania składania zeznań PIT