Mistrz ortografii wyłoniony

Monika Szeligowska, uczennica Miejskiego Gimnazjum nr 1 została Mistrzem Ortografii Szkół Ponadpodstawowych w Zambrowie.

W środę, 9 listopada w Miejskim Ośrodku Kultury odbył się konkurs ortograficzny „Mistrz Ortografii Szkół Ponadpodstawowych”. Wcześniej w każdym gimnazjum i szkole średniej w mieście odbyły się eliminacje szkolne. Najlepsi uczniowie reprezentowali swoje szkoły podczas dyktanda miejskiego. W tym roku z niezwykle trudnym tekstem dyktanda przygotowanym przez MOK zmierzyło się 16 uczestników, w tym tylko 3 chłopców. Mistrzyni ortografii otrzymała statuetkę i nagrody rzeczowe.

Zzuwszy, ciżmy, żółć, piżmo, źrzałe zboże, móżdżek, żołny - to tylko kilka z niemal setki bardzo trudnych, wyjątkowych i rzadko spotkanych wyrazów, jakimi naszpikowane było dyktando. Nauczyciele poloniści, którzy przygotowywali młodzież do dyktanda i nadzorowali jego przebieg, oceniają, że tegoroczne dyktando było bardzo trudne.

Prace sprawdziło jury w składzie: Marta Konopka, Bożena Poleszak, Barbara Chrapczyńska, Małgorzata Litwa-Zalewska i Wioletta Werpachowska. Na zakończenie wszyscy uczestnicy dyktanda otrzymali pamiątkowe dyplomy, maskotki oraz zbiory opowiadań „Most do Przeszłości”.

Sprawdź. Czy potrafiłbyś bezbłędnie sam napisać taki tekst:

„Jerzy wierzył w jeżyn moc
Więc gdy przyszła ciemna noc
Chyżo mężnie w las pobieżył
(Las zaś rósł przy Białowieży)
Zamrożone dodał róże
Po czym włożył to do dzieży
(Którą kupił był w Chodzieży)
Zzuwszy z stóp swych żółte ciżmy
Z żółcią zmieszał trochę piżma
Wrzucił garść źrzałego zboża
Urżnął żołądź ostrzem noża
Móżdżek żołny wrzepił kobrze
Różdżką strząsnął żebro bobrze
Żagwią żgnął gżegżółkę w pierze
Z etażerki dwa więcierze
Zdjął i piegżę w nie włożywszy
(Dziwak był to najprawdziwszy)
Żółwie smażyć jął na rożnie
Gdy je podgrzał, wbił ostrożnie
Żółtko, wszystko zmieszał w dzieży
I rozdziawszy się z odzieży
Legł żarliwie na rogoży
O północy żarcie spożył
Nadto, choć dziś to przeżytek
Gar żętycy zagryzł żytem
Z tym przesadził wszakże Jerzy
Wkrótce zszedł na jelit nieżyt
Zdążył jeszcze przestrzec żonę:
„Nie żryj jeżyn, są skażone!”
Lecz odpowiedz mi, młodzieży:
Przez jeżyny Jerzy nie żył?

Żal biedaka oświadczyć mogę krótko
Hartem ducha ów nie grzeszył
Cóż to był tylko żarcik
Zmrużywszy oczy Jerzy leży
Ostrożnie – zadrżał z trwogi – tchórz
Ale wstyd waszmości”