Tradycje i zwyczaje Wielkopostne

Dwa dni temu Środa Popielcowa rozpoczęła Wielki Post, który dla Katolików jest czasem pokuty i nawrócenia, przygotowujący do przeżycia największych świąt dla chrześcijan - Świąt Wielkanocnych. Obejmuje on czterdzieści dni liczonych od Środy Popielcowej do początku Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, przy czym do czterdziestu dni postu nie wlicza się niedziel.

W pierwszych wiekach n.e. Wielki Post obejmował tylko Wielki Piątek i Wielką Sobotę. W III wieku poszczono już cały tydzień, zaś na początku IV wieku, na pamiątkę czterdziestodniowego postu Jezusa na pustyni oraz czterdziestu lat wędrowania Izraelitów po ucieczce z Egiptu, został przedłużony do czterdziestu dni.

Od wieków okres Wielkiego Postu rozpoczynał się w kościołach od posypania głów wiernych popiołem, a w domach od schowania do szaf balowych strojów. Dawniej, w czasie postu chleb smarowało się powidłem a nie masłem, lub maczano go w oliwie. Podawano śledzie bez śmietany, kawa również była bez śmietany i bez cukru, za to z palonych żołędzi. Pito herbatę lipową, a zamiast deserów podawano mało słodkie ciastka zwane „wiekuistymi”, gdyż można je było jeść w pół roku po upieczeniu.

Kobiety na sześć tygodni zdobiły się czarnymi „gagatami” albo drobiazgami z hebanu i onyksu w srebrze. W czas postu nie wypadało grać skocznych polek i mazurków. Jeśli już, to smętne dumki i nokturny. Zdarzało się, iż w czas postu dzieciom chowano zabawki zostawiając tylko te najbardziej zniszczone, a zamiast baśni czytano im żywoty świętych. Panowie musieli wyrzekać się alkoholu, cygara i innych używek.

Obecnie w okresie Wielkiego Postu większość z nasz przestrzega mniej rygorystycznych zasad. W każdy piątek Katolicy powinni wystrzegać się potraw typowo mięsnych, w czasie postu nie organizować ani nie brać udziału w zabawach, dyskotekach itp. imprezach. Część osób na okres Wielkiego Postu wyznacza sobie jakieś postanowienia lub wyrzeczenia.