Sylwia Paszkiewicz-Garczarek wystąpiła w programie „Jaka to melodia” [FOTO+VIDEO]

Wrzućcie jej występ

Odniosę się do treści artykułu, bo napisano tu ciekawą rzecz cyt: ‘udowodniła nam, że niepełnosprawność nie przeszkadza w realizacji marzeń.’ Niestety nie każdy niepełnosprawny może liczyć w naszym miasteczku na wsparcie, zauważenie, pomoc w realizacji pasji oraz życiowych planów. Ba, niektórym nawet przeszkadza się otworzyć się na świat... Trzeba trafić na właściwych i naprawdę dobrych ludzi, by pomimo trudności wznieść się tak wysoko jak Pani Sylwia. Takich ludzi chętnych do wspierania niepełnosprawnych w Zambrowie jest bardzo mało, albo Ci ludzie po prostu nie potrafią zauważyć jeszcze kogoś, kto chciał by ubogacać tę zambrowską codzienność, rozwijać swoją pasję, dzielić się nią z innymi, rozwijać się, ale po prostu nie daje się mu uwagi i lekceważy się go, nie umożliwia się mu rozwijać swojego potencjału. Daleko szukać nie trzeba, bo może się okazać że ten, którego tak nienawidzimy, wyzywamy, wyśmiewamy, wymyślamy oszczerstwa, lub w nie wierzymy i powtarzamy - to ten człowiek któremu nie daliśmy swojej uwagi i szansy na to by wyjść z marazmu niepełnosprawności. Ba, nawet stworzyliśmy przeszkodę w terapii społecznej takiego człowieka... Przez co? Przez swoje zamknięcie na potrzeby drugiego człowieka, przez zepchniecie go na margines i lekceważenie go. Bo zajmuje się tym, co nas nie interesuje. Może gdyby otrzymał trochę uwagi i afirmacji, to wyszedł by z niektórych swoich kłopotów tworzących jego niepełnosprawność… No ale o tym nikt nie pomyśli. Najpierw się kogoś docenia, a później lekceważy, bo ktoś coś o nim powiedział…wymyślone oszczerstwo, ot co! Można zacytować sentencję: 'Złymi świadkami są oczy i uszy ludziom, którzy noszą duszę barbarzyńców' Mieszkańcy innych miast są bardziej ludzcy i posiadają więcej serca dla ludzi w potrzebie, niż mieszkańcy Zambrowa. Co jak co, ale cieszę się z sukcesów niepełnosprawnych, którym udało się otrzymać dobrą pomoc ludzi w tym ograniczonym mieście i dzięki temu mogą jakoś w społeczeństwie funkcjonować. Gratulacje Pani Sylwio. Życzę dużo powodzenia w codzienności i marzeniach :)

Do @zigi - Niech nie ma mi Pan za złe, że napisałem o Zambrowie że jest ograniczonym miastem. Głównym kłopotem ludzi w Zambrowie (oczywiście nie generalizując) jest to, że bardziej wierzy się oszczerstwom i plotom na temat danego człowieka, niż temu co ten człowiek przeżywa faktycznie. Nie ma się zaufania, bo postrzega się kogoś przez pryzmat oszczerstwa. Czy nie jest to ograniczenie mentalności ludzi? Trudno jest funkcjonować w tym mieście, tym bardziej, cierpiąc poza dolegliwościami fizycznymi, na fobię społeczną i jąkanie. Pomimo tych (fakt) tym razem moich ograniczeń, chciałem angażować się w różne rzeczy w tym mieście, ale nie moja wina, że ostatnio moje inicjatywy przestały się komukolwiek podobać. Jestem ignorowany...ktoś to czyta i może się teraz cieszy. Na szczęście Zambrów nie jest całym światem i w innych miastach potrafią pochwalić i docenić np. teksty które oferuję. Zaangażowanie społeczne związane np. między innymi z dziennikarstwem muzycznym, było planowanym elementem terapeutycznym - nie tylko realizującym pasję, ale również pomagającym przezwyciężać fobię. Dlatego tak boli mnie ignorowanie przez innych, bo w tym mieście nawet nie możliwa jest terapia, ani tym samym rozwój osobisty w praktyce. Od ludzi jednak zależy, czy to się zmieni...nikt nie jest idealny, ale odrobina dobra dla kogoś, burzy mury zwątpienia i zamknięcia w drugim człowieku. Pozwoliłem sobie odpowiedzieć na Pana wątpliwość i zarzut. Przepraszam że tak wylewnie. Pozdrawiam.

Do @zigi Wiele osób niepełnosprawnych robi cosik ciekawego śpiewają robią piękne prace a byli wsparci kiedyś przez MOK lub inne instytucje państwowe nie , W naszym kraju jest tak z kim trzymasz to masz. I tyle w temacie wspiera się wybranych ludzi którzy podlizują się jak mogą by być na świeczniku...