Sprawdź naszą aplikację:
Reklama
Most do przeszłości – Ślub Raisy Jabłonki
01/08/2005 00:00
Dziś publikujemy czwartą część tomiku opowiadań „Most do Przeszłości” autorstwa Janusza Kuleszy z ilustracjami Wojciecha Rusieckiego. Tomik został wydany przez Miejski Ośrodek Kultury z okazji IX Dni Zambrowa. Na Zambrowskim Portalu www.zambrow.org, cyklicznie co poniedziałek publikujemy kolejne opowiadania o znanej i nieznanej historii Zambrowa z lat 30-tych.
Ślub Raisy Jabłonki
Nazywała się Raisa Jabłonka. Miała 30 lat, kiedy wychodziła za mąż. Ubraną w białą, długą suknię i welon zakrywający twarz, otoczyły półkolem druhny. Każda z nich miała małą zapaloną świeczkę. Ze śpiewem poprowadziły ją w kierunku synagogi, którą w Zambrowie nazywano Białą.
Tam była już spora liczba gości i zwykłych gapiów. Wprowadzono ja pod baldachim, który trzymało kilka osób. Z daleka od strony rynku dało się słyszeć śpiew. Po chwili oczom wszystkich ukazał się korowód. Pan młody ubrany był w czarny garnitur, białą koszulę, jak przystało na taką uroczystość. A tuż za nim drużbowie jedni ubrani w czarne smokingi, drudzy w garnitury, każdy z nich miał zapaloną świeczkę. Szli tak ze śpiewem, podrygując w rytm melodii. Kiedy przyszli, wprowadzili pana młodego pod baldachim, gdzie czekała już panna młoda. Zaraz tez przyszedł rabin, kazał młodym, aby podali sobie dłonie, po czym złożyli przysięgę małżeńską i wymienili ślubne obrączki. Ktoś postawił tacę z dwoma kieliszkami, w których było wino. Rabin podał jeden kieliszek pannie młodej, drugi zaś młodemu.
Kiedy oboje wypili, rabin krzyknął głośno - "Mazoł top!", co oznacza "na szczęście". Goście i gapie powtórzyli "Mazoł top". Rabin zwrócił się do pana młodego tymi słowami:
- Teraz możesz pocałować swoją żonę.
Ten uchylił jej welon i pocałował, ku uciesze zgromadzonych, po czym wszyscy udali się do domu weselnego.
Ślub Raisy Jabłonki
Nazywała się Raisa Jabłonka. Miała 30 lat, kiedy wychodziła za mąż. Ubraną w białą, długą suknię i welon zakrywający twarz, otoczyły półkolem druhny. Każda z nich miała małą zapaloną świeczkę. Ze śpiewem poprowadziły ją w kierunku synagogi, którą w Zambrowie nazywano Białą.
Tam była już spora liczba gości i zwykłych gapiów. Wprowadzono ja pod baldachim, który trzymało kilka osób. Z daleka od strony rynku dało się słyszeć śpiew. Po chwili oczom wszystkich ukazał się korowód. Pan młody ubrany był w czarny garnitur, białą koszulę, jak przystało na taką uroczystość. A tuż za nim drużbowie jedni ubrani w czarne smokingi, drudzy w garnitury, każdy z nich miał zapaloną świeczkę. Szli tak ze śpiewem, podrygując w rytm melodii. Kiedy przyszli, wprowadzili pana młodego pod baldachim, gdzie czekała już panna młoda. Zaraz tez przyszedł rabin, kazał młodym, aby podali sobie dłonie, po czym złożyli przysięgę małżeńską i wymienili ślubne obrączki. Ktoś postawił tacę z dwoma kieliszkami, w których było wino. Rabin podał jeden kieliszek pannie młodej, drugi zaś młodemu.
Kiedy oboje wypili, rabin krzyknął głośno - "Mazoł top!", co oznacza "na szczęście". Goście i gapie powtórzyli "Mazoł top". Rabin zwrócił się do pana młodego tymi słowami:
- Teraz możesz pocałować swoją żonę.
Ten uchylił jej welon i pocałował, ku uciesze zgromadzonych, po czym wszyscy udali się do domu weselnego.
Obserwuj nas na 
Google News
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Reklama
Komentarze opinie
Podziel się swoją opinią
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Reklama
Wideo Zambrow.org
Reklama
Reklama
- Dzisiejsze 166
- Usługi i firmy 126
- Praca 117
- Nieruchomości 108
- Rolnictwo 87
- Dom i ogród 64
- Motoryzacja 64
- Edukacja 16
Reklama
Reklama
Komentarze